|
باسمه تعالی "راه احسان" بر اساس روایات رسیده از از رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) و ائمه معصومین (علیهم السلام)، ماه رمضان بهترين ماهها و ساعاتش بهترين ساعات است(1). پس شایسته است که انسان این ماه را بزرگ بدارد و اوقات شریف آن را صرف انجام بهترین اعمال نماید. اما این مسئله مهم چگونه محقق می شود؟ بجاست پاسخ این سوال را ار خود آن بزرگواران جویا شویم. هنگامی که ماه مبارک رمضان فرا می رسید، حضرت امام سجاد (علیه السلام) چنین دعا می فرمودند: "... سپاس خدایى را كه ماه خود يعنى ماه رمضان، ماه روزه، و ماه اسلام، و ماه پاكيزگى، و ماه آزمايش و تصفيه و ماه بپاخاستن براى نماز را يكى از راههاى احسان قرار داد: چنان ماهى كه قرآن در آن فرو فرستاده شد، در حالى كه براى مردم راهنما (از گمراهى) و نشانه هاى آشكار رهبرى، و جدا كننده ميان حق و باطل است. پس برترى آن بر ماههاى ديگر را به سبب حرمتها و گرامى داشتنهاى بسيار و فضائل و برترى هاى آشكار كه براى آن قرار داد، روشن گردانيد. از اين رو در آن ماه، براى بزرگ داشتن آن، چيزى را كه در ماههاى ديگر حلال كرده، حرام كرد، و براى گرامى داشتن آن، خوردنيها و آشاميدنيها را در آن منع فرمود... ...خدايا! بر محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) و آلش (علیهم السلام) درود فرست، و شناخت فضل اين ماه، و بزرگ داشتن حرمت آن، و خوددارى از آنچه در آن منع كرده اى را به ما الهام نما، و ما را به روزه داشتن آن بوسيله نگه داشتن اعضاء از گناهانت، و بكار بردن آنها در آنچه تو را خشنود می سازد، يارى ده، تا با گوشهاى خود به سخن لغو و بیهوده گوش ندهیم، و با چشمهایمان به تماشای لهوى نشتابيم، و دستهایمان را به حرامى نگشائيم، و گامهایمان را در امر ممنوعى پيش نگذاريم، و شكمهایمان جز آنچه حلال ساخته اى در خود جاى ندهد، و زبانهامان جز به آنچه تو گفته ای گويا نشود، و جز در كارى كه به ثواب تو نزديك سازد زحمت نكشيم، و جز آنچه از عقاب تو نگاه دارد فرا نگيريم، آنگاه همه آن اعمال ما را از خودنمایی رياكاران و شهرت خواهى شهرت طلبان خالص و پاك گردان، بطورى كه احدى غير از تو را در آن شريك نگردانيم و جز تو، در آن، مرادى نداشته باشيم. خدايا! بر محمد (صلی الله علیه و آله و سلم) و آلش (علیهم السلام) درود فرست، و ما را در اين ماه بر اوقات نمازهاى پنجگانه، به نحوى كه حدودش را معين نمودى و واجباتش كه مقرر داشته اى و شروطش كه تعيين نموده اى و اوقاتش كه معين فرموده اى، واقف ساز، و ما را در نماز همچون كسانى قرار ده كه مراتب شايسته آن را دريافته و اركان آن را نگه می دارند، و آن را در اوقات خود به همان طريقى كه بنده و فرستاده تو (صلی الله علیه و آله و سلم) در ركوع و سجود و همه فضيلتها و درجات رفيعش سنت قرار داده، با كاملترين طهارت و پاكى، و رساترين خشوع و فروتنى به جا آورنده اند. و ما را در اين ماه موفق دار كه بوسيله بر و احسان، به خويشان خود بپيونديم، و با انعام و بخشش به همسايگان خود رسيدگى نمائيم، و اموالمان را از مظالم (آنچه از راه ظلم و ستم به دست آمده) و حقوق پاک نماییم، و با بيرون كردن زكات، آن را پاك گردانيم، و به آن كس که از ما دورى گزیده باز گرديم، و درباره آنكه بر ما ستم كرده انصاف دهيم، و با آنكه با ما دشمنى كرده آشتى كنيم، مگر آن كس كه دشمنى با او بخاطر تو بوده است، زيرا او دشمنى است كه ما با او دوستى نمى كنيم، و حزبى است كه با او از روى دل دوستى نمى كنيم. و ما را توفيق ده بر اينكه در اين ماه به تو تقرب جویيم، بوسيله اعمال شايسته اى كه ما را به آن از گناهان پاك گردانى، و با حفظ كردن از اينكه بخواهيم كردارهاى ناشايسته را از سر گيريم..(2)"
فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، ماه خدا، ماه رحمت و آمرزش و بهار قرآن بر همه مسلمانان جهان مبارك باد. | ||
السلام علیک یا اباعبدالله
بعد ش واسه دلمون این چند بیت رو زیرلب زمزمه کردیم:
مولا سلام نوکر بیچاره امده
با صد امید بر در این خانه آمده
مولا سلام از چه جوابی نمی دهی
بر این زراه آمده آبی نمید دهی
مولا بیا و بر شب تارم پگاه باش
بر نامه ی گناه من خطی سیاه باش
مولا بدم قبول ولی کی شود رها
دست گدا ز دامن سلطان اولیا
مولا مرا به کشتی مهرت سوار کن
در کوچه سار عشق خود آیینه دارکن
بی تو غروب جمعه ها برای غم بانی میشه
دریای دل تو سینه ها دوباره طوفانی میشه
می شکنه بغض آسمون تو دیده ی اقاقیا
باگریه فریاد میزنه آقا بیا آقابیا.......
آقا بیا بس دیگه تنهایی شقایقا
آخه بگن که کی میای قاصدکای بی ریا
بی تو غروب جمعه ها غصه غزلخونی داره
با درد بی همنفسی باناله مهمونی داره
میگن می خندن به ماها دیدیدآقاتون نیومد
دیدید بازم جمعه شدو چراغ راتون نیومد.....
اقا تورو به فاطمه بیا دلا تنگه همه
تو کوره راه زندگی رنگ دلا رنگ غمه
خودت که بهتر میدونی غروب جمعه بی صفاس
دست تموم عاشقا سمت خدا روبه دعاس
همش میگن خدا کنه خداکنه مهدی بیاد
منتقم ال علی صاحب هم عهدی بیاد ( ترانه : جلال زنگنه )
اتصال زمین با ملکوت
بشر قرن بیست و یکم، امروزه از نظر صنعت و تکنولوژی پیشرفتهای خارق العاده ای نموده است. اما آیا هیچ یک از دستاوردهای دانش بشر توانسته تا جایگزین رابطه او با عالم بالا گردد؟ آیا شاهراه زمین و ملکوت امروزه نیز به روی بشر گشوده است یا آنکه مدتها است که رابطه زمین و آسمان قطع گردیده است؟ این پرسشی است که در میدان نظر، خداپرستان پاسخهای متفاوتی برای آن دارند. اگر شما هم به دنبال پاسخی برای آن هستید، پس با ما همراه باشید.
از نظر یهودیان با مرگ موسی(علیه السلام) و پس از خاتمه یافتن سلسله انبیاء بنی اسرائیل، ارتباط بشر با عالم بالا قطع گردید. لذا از نظر آنان بعد از فوت موسی (علیه السلام) و پیامبران بزرگ بنی اسرائیل، دیگر وحیی نیست و در جامعه فردی وجود ندارد که نماینده خدا بر روی زمین باشد.
در مقابل مسیحیان گفته اند که این فیض تا زمان حضرت مسیح(علیه السلام) باقی است. آنان می گویند ارتباط بشر با ملکوت پس از موسی (علیه السلام) و جانشینان او نیز همچنان از نظر وحی باقی بوده است، اما با به دار آویخته شدن مسیح و پایان یافتن رسولان مسیحیت، این رابطه قطع شد.
در کنار این، مسلمانان بر این عقیده اند که این فیض، تا زمان پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) پیوسته باقی است. اما در این میان اهل سنت عقیده دارند که این فیض معنوی - که در لباس نبوت و امامت بود- با رحلت پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) قطع گردید. بنابر این، آنان می گویند که پس از رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) ارتباط بشر با عالم بالا برای همیشه قطع شد.
حال سؤال این است که مگر بشر پس از رحلت پیامبر خاتم (صلی الله علیه و آله و سلم)، بدتر از اقوام گذشته است؟ آیا بشر در قرون اخیر، از نظر کمالات از گذشتگان کمتر است؟ مسلما کمالاتی که اکنون بشر دارد و در کنار آن نیاز روز افزون او به ارتباط با آسمان را هیچ وقت بنی اسرائیل و قوم نوح و هود نداشته اند. پس چرا خدا چنین فیضی را به آنان داده، ولی این فیض را به ما نداده است؟
در این میان برخی از صاحب نظران و فلاسفه معاصر، پاسخ این پرسش مهم بشریت را در منطق شیعه یافته اند و لذا بر این باورند که تنها شیعه است که برای این مسأله جوابی درخور دارد.
در نظر شیعه، هم اکنون نیز انسان کاملی وجود دارد که رابطه بین زمین و ملکوت از طریق او برقرار است. آری، نبوت خاتمه یافته است؛ لذا این رابطه در عصر کنونی به صورت نبوت نیست که به دنبال آن صحبت از تکالیف و دین جدیدی باشد. اما شیعه ارتباط زمین و آسمان را از طریق امامت باقی می داند. در نظر شیعه ارتباط زمین و ملکوت به واسطه انسانی کامل برقرار است و فیض الهی از طریق همین انسان کامل است که به بشر می رسد. در دوران کنونی نیز شیعه آن انسان کامل را امام مهدی (علیه السلام) معرفی می کند و او را نماینده خدا بر روی زمین می داند. او همان است که شیعه هنگامی که در دعای ندبه از او یاد می کند، آشکارا او را واسطه اتصال زمین و آسمان می خواند.(4)
آری، امام مهدی (عج) هم اکنون نیز واسطه بین زمین و آسمان است و شیعیان هم اکنون نیز این فیض امام غایب خویش را کمتر از دوران ظهور او نمی دانند. امروزه نیز تأثیر این رابطه میان زمین و آسمان در قلبها و هدایت رساندن او به تشنگان هدایت، کمتر از دوران ظهورش نیست.
این پاسخی است که شیعه ارائه می کند و آنرا در کنار پاسخ سایر مکاتب، برای سنجش به ترازوی منطق فرهیختگان می سپارد. اما در این میان، آیا من و تو گمشده خویش را یافته ایم و آیا با او در شاهراه میان زمین و آسمان همراه گشته ایم؟
(برگرفته از مجله انتظار، شماره 1، مقاله مبانی کلامی مهدویت، تألیف آیت الله سبحانی(به همراه تلخیص و تصرف))
یا علی مدد
آید آن روز که خاک سر کویش باشم
ترک جان کرده و آشفته رویش باشم
سر نهم بر قدمش بوسه زنان تا دم مرگ
مست تا صبح قیامت ز سبویش باشم
رسد آن روز که در محفل رندان سرمست
رازدار همه اثرار مگویش باشم
یوسفم گر نزند بر سر بالینم سر
همچو یعقوب دل آشفته بویش باشم
ساغر روح فضا از کف لطفش گیرم
غافل ازهردو جهان بسته مویش باشم
